تمرین یوگا برای روزهایی که بدنت همکاری نمیکند
یوگای واقعی همیشه قدرت، انعطاف یا عملکرد نیست؛ گاهی فقط همین است که کنار خودت بمانی، بدون اینکه مجبور باشی قهرمان باشی.
بیشتر بخوانید
۲۸ بهمن ۱۴۰۴
۲۸ بهمن ۱۴۰۴
روزهایی که بدن همکاری نمیکند، روز شکست یوگا نیست؛ روز امتحان یوگاست. اگر توانستی به خودت احترام بگذاری، سرعت را کم کنی، نفس بکشی و همچنان با بدن بمانی، حتی اگر حرکت بزرگی انجام نشود، یوگا اتفاق افتاده است.
گاهی بدنی که همیشه با تو همراه بوده، ناگهان مقاوم میشود: شانهها سفت، کمر خسته، ذهن پراکنده و نفس کوتاه. خیلیها در این لحظه یا خودشان را مجبور میکنند که «مثل همیشه خوب تمرین کنند» یا کاملاً تسلیم میشوند و احساس شکست و ناکامی میکنند. اما از نگاه علمی و از دید فلسفهی یوگا، این روزها نشانهی ضعف نیستند؛ نشانهی گفتوگوی بدن با ما هستند.
بدن تحت تأثیر خواب، تغذیه، هورمونها،استرس، تغییرات فصلی و حتی وضعیت روحی قرار دارد. سیستم عصبی ما مانند دکمهای ساده دو حالته نیست؛ یک طیف است و وقتی تحت فشار طولانی مدت قرار میگیرد، به سمت حفاظت و انقباض میرود. این انقباض همیشه «دشمنی بدن» نیست؛ یک تلاش حفاظتی است. از دید علم اعصاب، وقتی بدن احساس خطر، خستگی یا کمبود انرژی میکند، دامنهی حرکت کاهش مییابد،عضلات سفت میشوند و تمرکز کم میشود. این سازوکار دفاعی است، نه شکست.
در فلسفهی یوگا هم بدن فقط ابزاری برای حرکت نیست؛ یک موجود زنده و آگاه است که تجربهها، حافظهها و احساسات را حمل میکند.یوگا فقط زمانی واقعی است که به بدن گوش بدهد، نه زمانی که آن را وادار به سکوت کند.
اولین اصل این است:
عجله نکن. هدف یوگا همیشه «بیشتر انجام دادن» نیست؛ گاهی «کمتر فشار آوردن» عمیقترین تمرین است. بسیاری از شاخههای سنتی یوگا بر اصل اهیمسا یا عدم خشونت تأکید میکنند؛ و این اصل قبل ازهر چیز باید نسبت به خود بدن اجرا شود.
دومین اصل:
با بدن مذاکره کن، نه اینکه علیه آن بجنگی. سیستم عصبی با اجبار نرم نمیشود. بدن وقتی احساس امنیت کند، به آرامی باز میشود. اگر بدن امروز نمیخواهد زیاد حرکت کند، این فقط یک وضعیت موقت است، نه یک هویت دائمی.
سومین اصل:
پذیرش فعال. این به معنای تسلیم منفعلانه نیست؛ یعنی تو آگاهانه تصمیم میگیری که در این روزها مهربانتر، آهستهتر و انسانیتر تمرین کنی. همین کیفیت حضور، خودش تمرین است.
از زاویهای دیگر، این روزها فرصتیاند برای دیدن الگوهای درونی. آیا وقتی بدن همراهی نمیکند، خودت را سرزنش میکنی؟ مقایسه میکنی؟ یا اجازه میدهی انسانی باشی با ظرفیت متغیر؟ یوگا دقیقاً در همین لحظهها شکل میگیرد: جایی که قرار است به جای کنترل، رابطه بسازی.
پیام این مقاله ساده اما عمیق است: روزهایی که بدن همکاری نمیکند، روز شکست یوگا نیست؛ روز امتحان یوگاست. اگر توانستی به خودت احترام بگذاری، سرعت را کم کنی، نفس بکشی و همچنان با بدن بمانی، حتی اگر حرکت بزرگی انجام نشود، یوگا اتفاق افتاده است.
یوگای واقعی همیشه قدرت، انعطاف یا عملکرد نیست؛ گاهی فقط همین است که کنار خودت بمانی، بدون اینکه مجبور باشی قهرمان باشی.
شما میتوانید از طریق پر کردن فرم یا تماس تلفنی با ما در ارتباط باشید.
